Fosfor; ATP, DNA, RNA ve fosfolipitlerin yapısında bulunur. Fosfor döngüsü daha çok kayaç–toprak–su arasında gerçekleşir.

Popülasyon ekolojisi; bir türün belirli alandaki birey sayısını, dağılımını ve zaman içindeki değişimini inceler.

• Yoğunluk: Birim alandaki birey sayısı.
• Dağılım: Kümeli, düzenli, rastgele.
• Doğum–ölüm: Nüfus dinamiğini belirler.
• Göç: İç göç (immigrasyon) ve dış göç (emigrasyon).

Kaynakların sınırsız olduğu ideal koşullarda büyüme üstel görünebilir; gerçek ekosistemlerde ise taşıma kapasitesi nedeniyle büyüme genellikle lojistiğe yaklaşır.

Taşıma kapasitesi (K), çevrenin uzun süre destekleyebileceği maksimum popülasyon büyüklüğüdür. K sabit bir sayı gibi düşünülse de mevsimsel ve insan etkileriyle değişebilir.

Türlerin üreme ve hayatta kalma stratejileri çevre koşullarına göre şekillenir. Ekolojide sık kullanılan karşılaştırma: r-stratejisi ve K-stratejisi.

Komünite ekolojisi, tür çeşitliliği ve türler arası ilişkileri inceler. Süksesyon (ardıllık), bir alandaki komünitenin zamanla değişmesidir.

Biyoçeşitlilik, gen düzeyi–tür düzeyi–ekosistem düzeyi çeşitliliği kapsar. Yüksek biyoçeşitlilik, ekosistemin değişimlere karşı dayanıklılığını artırabilir.

• Genetik çeşitlilik: Aynı tür içinde farklı aleller; uyum yeteneği.
• Tür çeşitliliği: Tür sayısı ve türlerin dağılım dengesi.
• Ekosistem çeşitliliği: Farklı habitat ve ekosistemlerin varlığı.

İnsan faaliyetleri ekosistemleri doğrudan ve dolaylı etkiler. Etkiler çoğu zaman birbirini besleyen zincirler halinde ilerler.

Koruma biyolojisi, türleri ve ekosistemleri uzun vadede sürdürülebilir şekilde korumayı hedefler. Etkili koruma için bilimsel veri + yerel katılım birlikte gerekir.

Canlılar ve çevre konusu; enerji akışı, madde döngüleri ve popülasyon dinamikleri üzerinden bütüncül düşünmeyi gerektirir. AYT’de genellikle yorum ve sebep–sonuç soruları öne çıkar.