"Ne olmasını bekliyordun, Hisar?" "Beni terk etmeni. Ben olsam...Çoktan terk edip gitmiştim. Bana büyük hasarlar bırakan o kadını arkamda bırakırdım." "Keşke yapabilsem. Keşke gidebilsem. Keşke senden uzak durabilsem." "Neden yapmıyorsun?" "Gittiğim yerde beni rahat bırakacak mısın?" "Peşinden gelirim." "İşte bu yüzden. Rahat durmayacağını, beni bulup yeniden bu sarmala çekeceğini bildiğim için uzaklaşmıyorum, Hisar." "Gittiğin yeri bombalarım," dedim. "Üstelik bu sefer üç değil, dört vurgun yaparım. Beni terk edemezsin, Bronz." "Edemem." Sesindeki o çaresizlik kalbimi paramparça etti. "Kahretsin ki yapamam. Ama yapmak istiyorum, Hisar. Canını çok acıtmak istiyorum. Beni nasıl bir duygunun içinde bıraktıysan seni de o duyguyla baş başa bırakmak istiyorum." | Bronz 6, Özge Naz | Sayfa 43-44 - Bronz, Hisar
